باز می رسم به  هیچ ، د ر جهنمی شلوغ

با   نفوذ   فلسفه ،  با توسلی  دروغ

راز های سر به مهر ، فکر ها ی پرده پوش

بی خدا و در قفس ، متهم به کشک و دوغ

بغض سینه ها پر از ، اعتماد سرسری

عقده های سرکشی ، شمع های بی فروغ

                       ـــــــــ

داد می زنم سرش ، کور و کر به خود مپیچ

در نهایت  از هدف  ، میزنی  به   راه   هیچ